Επετειακές Εκδηλώσεις για τα Φιλελλήνια

«Στις 10 Ιουλίου 2011 ημέρα Κυριακή και ώρα 10:30 π.μ. Επέτειος της Ιστορικής Μάχης του Πέτα που έγινε την 4η Ιουλίου 1822 και η οποία απoτέλεσε σταθμό στον Εθνικό μας αγώνα του 1821, θα τελεστεί ο επίσημος εορτασμός στη μνήμη των αγωνισθέντων και ηρωικώς πεσόντων στην ομώνυμη μάχη Ελλήνων και Φιλελλήνων. Ορίζεται γενικός σημαιοστολισμός οικιών και καταστημάτων διάρκειας τριών ημερών: από το πρωί της 9ης Ιουλίου μέχρι και τη Δύση του ηλίου της 11ης Ιουλίου, καθώς επίσης και φωταγώγηση του Δημοτικού Καταστήματος τις βραδινές ώρες της 9ης, 10ης και 11ης Ιουλίου 2011.

Στην επίσημη τελετή κλήθηκαν να παραστούν Ανώτατοι Θρησκευτικοί, Πολιτικοί και Στρατιωτικοί Αξιωματούχοι της Πολιτείας, Ο Δήμαρχος Νικολάου Σκουφά, η Πρόεδρος και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, οι Πρόεδροι και τα μέλη των Συμβουλίων των Μορφωτικών, Πολιτιστικών και Αθλητικών Συλλόγων του Δήμου Νικολάου Σκουφά, Δημόσιοι υπάλληλοι και υπάλληλοι Ν.Π.Δ.Δ, Εκπρόσωποι τύπου και ραδιοφωνίας-τηλεόρασης, Ο Λαός του Δήμου Νικολάου Σκουφά.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΑ 2011» 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ: 
9:30 μ.μ. Χορευτική Παράσταση από τα Χορευτικά   τμήματα του Μορφωτικού – Πολιτιστικού Συλλόγου Πέτα, Πολιτιστικού Συλλόγου Κομποτίου και του Συλλόγου Ποντίων Βίγλας.
11:00 μ.μ. Δημοτική βραδιά με τον Δ. Λαμπράκη.

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΙΟΥΛΙΟΥ: 
9:00 μ.μ. Απονομή επάθλων.
9:30 μ.μ. Η μάχη του Πέτα μέσα από τα μάτια των παιδιών του Δημοτικού Σχολείου Πέτα.
10:00 μ.μ. Παιδική παράσταση «ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ».

ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ: 
10:30 π.μ. Επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγ. Γεωργίου Πέτα. Πανηγυρικός της ημέρας από τον κ. Νικολάου Γεώργιο, επίκουρο καθηγητή του τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας του Παν/μίου Ιωάννινων.
11:00 π.μ. Μνημείο Πέτα: Τρισάγιο στη μνήμη των ηρώων της μάχης του Πέτα- Κατάθεση στεφάνων.
11:30 π.μ. Παράθεση καφέ-αναψυκτικού.
13:00 μ.μ. Γεύμα στην ταβέρνα «Μάμαλης».
22:00 μ.μ. Συναυλία στην πλατεία του Πέτα με τη Μελίνα Ασλανίδου.

ΠΕΤΑ ΙΟΥΛΙΟΣ 1822

Πηγή: Ηχώ

Συντάχθηκε απο τον/την ΧΑΡΗΣ ΝΟΥΛΑΣ

Παρασκευή, 01 Ιούλιος 2011 18:05

Γράφει ο Χάρης Νούλας Ένας τόπος μια μεγάλη ιστορία! Η μάχη του Πέτα είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ελληνικής μας ιστορίας καθώς εκεί, οι έλληνες έδωσαν σκληρές μάχες με στόχο την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Σίγουρα το γεγονός αυτό αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορικής μας κληρονομιάς και αποτελεί κληρονομιά καθώς  μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά χάρη στις αξιέπαινες και φιλότιμες προσπάθειες που κάνουν τόσο οι κάτοικοι όσο και οι τοπικοί παράγοντες του δήμου κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Η πτώση του Αλή Πασά τον Ιανουάριο του 1822 διαδραμάτισε σημαντικό και καθοριστικό ρόλο  στην εξέλιξη των γεγονότων καθώς ανέτρεψε το όλο σκηνικό της επανάστασης και άνοιξε το δρόμο για την κάθοδο χιλιάδων ενόπλων Οθωμανών προς τις νοτιότερες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας με στόχο την καταστολή της ελληνικής επανάστασης. (2/7/2011) Αξίζει να σημειωθεί ότι στο εκστρατευτικό σώμα συμμετείχαν αρματολοί και οπλαρχηγοί της ευρύτερης περιοχής όπως ο Βαρνακιώτης, ο Μπακόλας, ο Ίσκος και ο Μακρής καθώς και πολεμιστές από Επτάνησα και άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η πλειονότητα όμως του στρατού του Μαυροκορδάτου αποτελούνταν από το τάγμα των Φιλελλήνων με Ιταλούς, Γάλλους, Γερμανούς, Πολωνούς και Πρώσους πολεμιστές καθώς και Έλληνες του εξωτερικού και οι οποίοι είχαν προσέλθει πολύ πιο πριν στις επαναστατικές περιοχές. Στα τέλη Ιουνίου 1822 το εκστρατευτικό σώμα του Μαυροκορδάτου φτάνει στο Πέτα όπου και στρατοπεδεύει. Εκεί μια ομάδα ελλήνων, αποτελούμενη από 1500 άτομα και υπό την αρχηγεία του Μάρκου Μπότσαρη, κάνει αρκετές προσπάθειες ώστε να ενωθεί με τους Σουλιώτες και να αποτραβηχτούν στη συνέχεια μαζί από τον ασφυκτικό τουρκικό κλοιό. Οι προσπάθειές τους όμως αποτυγχάνουν παταγωδώς καθώς η τουρκική δύναμη έχοντας αριθμητική υπεροχή, αποτελούμενη από 8000 άνδρες, οργανώνεται και στρατοπεδεύει στην Άρτα. Το σύνθημα από τον Κιουταχή είχε δοθεί! Η τουρκική πλευρά επιχειρεί στρατιωτικές επεμβάσεις ενάντια στο Πέτα και το εκστρατευτικό σώμα των Φιλελλήνων. Η κρίσιμη μάχη δόθηκε στις 4 Ιούλιου 1822 με τους Φιλέλληνες να αντιστέκονται σθεναρά απέναντι στους Τούρκους. Η αντίσταση αυτή όμως αναστατώνει τον Κιουταχή ο οποίος με τη σειρά του καλεί ενισχύσεις από την Άρτα και οι οποίες καταφτάνουν τόσο από την πλευρά του Θεοτοκίου όσο και από την πλευρά του Κομποτίου. Μάλιστα στο Θεοτοκιό οι τούρκοι γνωρίζουν τη σθεναρή αντίσταση του Γώγου Μπακόλα ο οποίος καταφέρνει να τους καθηλώσει προσωρινά και να τους καθυστερήσει σημαντικά. Όλο αυτό όμως δεν εμποδίζει τις τουρκικές ενισχύσεις  να εισβάλλουν τελικά στο χωριό και να εδραιώσουν και εκεί τη θέση τους. Το Πέτα πλήρωσε την ασυνεννοησία μεταξύ των Φιλελλήνων καθώς ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, όντας άπειρος στα στρατιωτικά θέματα, αγνόησε τις συμβουλές σπουδαίων και εμπειροπόλεμων ελλήνων αρχηγών να αποτραβηχτούν σε μεγαλύτερο υψόμετρο και να προτάξουν ισχυρή άμυνα σε πιο οχυρωμένες θέσεις. Ο Κιουταχής εκμεταλλεύτηκε το γεγονός αυτό και έτσι ξεκίνησε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις με στόχο αρχικά την κύκλωση του χωριού και εν συνεχεία την εξόντωση των επαναστατών. Το γνώριζαν από την αρχή ότι μειονεκτούσαν σε δυνάμεις έναντι των εχθρών και παρόλα αυτά οι Φιλέλληνες προέταξαν παραδειγματική και σθεναρή αντίσταση, στηριζόμενοι στην ανδρεία τους, τη γενναιότητά τους, τη θρησκευτική τους πίστη και την εθνική ενότητα, μια εθνική ενότητα που μας χαρακτηρίζει ακόμη και σήμερα στις κρίσιμες στιγμές.

Νέο Βιβλίο: Το Τάγμα των Φιλελλήνων

Συγγραφέας  : Elster Johann Daniel

Μεταφραστής  : Οικονόμου Χρίστος

Εκδότης  : Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Έτος έκδοσης  :  2010
ISBN  :  960-6812-10-3
Σελίδες  :  247

 

[...] Ο Φιλελληνισμός παρουσιάστηκε με διάφορες μορφές. [...]
Η κυριότερη όμως έκφραση του Φιλελληνισμού ήταν η συρροή εθελοντών για τον αγώνα, από τις πρώτες ακόμη μέρες της Ελληνικής Επανάστασης. Παλαίμαχοι στρατιώτες των Ναπολεόντειων πολέμων από διάφορες χώρες, αντίθετοι μάλιστα μεταξύ τους Γάλλοι και Γερμανοί κυρίως αλλά και Ιταλοί, Πολωνοί, Ολλανδοί και άλλοι, καθώς και ενθουσιώδεις νέοι φοιτητές ιδεολόγοι κατέβηκαν στην Ελλάδα να πολεμήσουν στους Οθωμανούς για την ελευθερία των Ελλήνων.
Ένας από αυτούς ήταν ο Johann Daniel Elster, εθελοντής από τους πρώτους που έτρεξαν. Από τη Μασσαλία έφθασε μαζί με άλλους στην Ελλάδα και κατατάχθηκε ως ιατρός στο Τάγμα των Φιλελλήνων που συγκροτήθηκε από το φιλέλληνα στρατηγό Karl Graf νοn Normann-Ehrenfels στην Κόρινθο, το ακολούθησε στην εκστρατεία στη Δυτική Ελλάδα τον Ιούνιο και Ιούλιο του 1822 και παραβρέθηκε στη σημαντική μάχη του Πέτα όπου το Τάγμα αποδεκατίστηκε.
Στο ημερολόγιό του ο Elster διηγείται την ιστορία του Τάγματος των Φιλελλήνων από τη συγκρότησή του στην Κόρινθο το Μάιο του 1822, τις μετακινήσεις του και τη συμμετοχή στην εκστρατεία της Δυτικής Ελλάδας, τη μάχη στο Κομπότι, την καταστροφή στο Πέτα και Την επιστροφή του ιδίου στο Μεσολόγγι. Περιγράφει με λεπτομέρειες Τη ζωή των ημερών εκείνων, τις ταλαιπωρίες και τον ηρωισμό των εθελοντών Φιλελλήνων και κάνει κρίσεις για πρόσωπα και καταστάσεις, χωρίς μάλιστα να ωραιοποιεί τα πράγματα.
Στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης του ημερολογίου που έγινε το 1828 στο Baden, υπάρχει το εξής σχόλιο μιας ελβετίδας Φιλελληνίδας:
"Το βιβλίο αυτό δεν έχει γραφεί δια μανιώδεις Φιλέλληνας, ούτε δι' εχθρούς των Ελλήνων, αλλά δια φίλους αυτής ταύτης της Ελληνικής υποθέσεως". [...]

(Ι.Κ. Μαζαράκης - Αινιάν, από τον πρόλογο του βιβλίου)