Πως χάθηκε η ακμάζουσα Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας

Συντάχθηκε απο τον/την ΗΧΩ

Η πικρία του Ισαάκ Μιζάν για τους Αρτινούς παράγοντες της εποχής: «Γνώριζαν αλλά δεν μας ενημέρωσαν»! Άσβεστες παραμένουν οι μνήμες από την 24η Μαρτίου του 1944, ημέρα που οι Ναζί συνέλαβαν και οδήγησαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης τους 384 Εβραίους της Άρτας, μέλη της ακμάζουσας Εβραϊκής Κοινότητας της Άρτας.  Αυτό καταδείχθηκε στην εκδήλωση τιμής και μνήμης που συνδιοργάνωσαν ο Δήμος Αρταίων και ο Σύλλογος ΣΚΟΥΦΑΣ, στην πνευματική στέγη του Συλλόγου το βράδυ του Σάββατο 17 Μαρτίου. (21/3/2012) Η ανταπόκριση των αρτινών πολιτών ήταν πολύ μεγάλη ενώ αίσθηση προκάλεσε η ομιλία - μαρτυρία του αρτινού Εβραίου Ισαάκ Μιζάν, επιζήσαντα, ο οποίος βρέθηκε στην Άρτα ειδικά για την εκδήλωση μαζί με την οικογένειά του. Ο ίδιος τόσο στις δηλώσεις του προς τα τοπικά ΜΜΕ όσο και στην διάρκεια της διήγησης των γεγονότων στην εκδήλωση, υπογράμμισε την πικρία του για τους  αρτινούς της εποχής οι οποίοι, όπως τόνισε «Γνώριζαν αλλά δεν ενημέρωσαν και δεν βοήθησαν στη διάσωση των Εβραίων της πόλης μας».  Ο κ. Μιζάν, 68 χρόνια μετά δεν ξέχασε τίποτε απ’ όσα έζησε και όπως δήλωσε: «Κάθε μέρα που περνάει οι μνήμες του γίνονται όχι μόνο πιο ζωντανές αλλά και πιο τραγικές». Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Είναι πολύ μεγάλη η προσπάθεια την οποία κάνω για να ξαναθυμηθούμε αυτά που υπέστησαν οι Εβραίοι και εγώ στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Οι εμπειρίες μου είναι πολλές. Έζησα σε πολύ άσχημες συνθήκες. Στα στρατόπεδα με δουλειά, με πείνα, με δίψα. Και όχι μόνο αυτά αλλά και με ξύλο από πάνω. Δεν μας άφηναν να ηρεμήσουμε. Δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε και γενικά οι αναμνήσεις μου είναι τόσο τραγικές που μου είναι δύσκολο και να τις θυμάμαι. Μας πιάσανε στις 24 Μαρτίου και φύγαμε από δω για την Αθήνα. Από κει μας πήγαν στο Άουσβιτς, όπου έγινε διαλογή ικανών για εργασία και μη. Τους μη ικανούς τους πήρανε κατευθείαν και δεν τους ξαναείδαμε από τότε. Εγώ έψαχνα να βρω τους γονείς μου και τις αδελφές μου και δεν μπόρεσα να βρω κανέναν, διότι τους είχαν πάει κατευθείαν για τα κρεματόρια. Εμάς προς εργασία». Ο Ισαάκ Μιζάν στην εκδήλωση τιμήθηκε από το Σύλλογο «ΣΚΟΥΦΑΣ» με το μετάλλιο του Συλλόγου ενώ παράλληλα τιμητική πλακέτα ο πρόεδρος Γιάννης Κουτσούμπας απένειμε και στον αντιπρόεδρο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας Μωϋσή Μαγρίζο «Δουλέψαμε ασταμάτητα και φτάσαμε μέχρι ένα σημείο όπου αν δεν μπαίνανε οι Άγγλοι μέσα να μας σώσουν» εξιστόρησε, για να προσθέσει σχετικά με το αναλλοίωτο της μνήμης του «Όχι μόνο άσβεστες παραμένουν οι μνήμες αλλά και τραγικές. Ίσως πιο τραγικές μέρα με την ημέρα. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά είμαι και θυμωμένος με τον εαυτό μου και με όλους τους αποβιώσαντες σήμερα και όσους θανατώθηκαν τότε, διότι δεν ξέρω για ποιο λόγο -μας τύφλωσε ο Θεός; - αφού ξέραμε τι γινόταν στη Θεσσαλονίκη δεν λάβαμε τα μέτρα μας, εμείς οι νέοι τουλάχιστον τότε, ώστε να γλιτώσουμε. Εκτός αυτού έχω και παράπονο από την κοινωνία της τότε Άρτας. Δεν μας βοηθήσανε. Ξέρανε οι τότε διάφορες Αρχές ότι θα μας πιάσουνε, αλλά δεν μας βοήθησαν. Όπως π.χ. έγινε στη Ζάκυνθο, όπου την ώρα που πήγαν να τους πιάσουν βγήκε ο δεσπότης, βγήκε ο δήμαρχος και είπαν: πρώτα εμάς και μετά όλους τους άλλους. Έτσι γλιτώσανε όλοι εκεί. Αυτή ήταν η κακοδαιμονία και ο αντισημιτισμός που υπήρχε στην Άρτα». Αναζητώντας πληροφορίες για πιθανές φωτεινές εξαιρέσεις μεταφέραμε σχετικό ερώτημα όμως ο κ. Μιζάν απάντησε: «Όχι, αν εξαιρέσω λίγους συμμαθητές μου. Διότι εδώ είχαμε ελληνοεβραϊκό σχολείο και από την τετάρτη Δημοτικού εγώ έφυγα και πήγα στο οκτατάξιο γυμνάσιο το οποίο είχε δημιουργηθεί το 1937. Πήγα εκεί, λοιπόν, με καλές συνθήκες και καλούς μαθητές. Από εκεί βγήκαμε με κάτι παιδιά και πήγαμε στου Τσολιά, και μπορούσα να φύγω να γλιτώσω αλλά σκέφτηκα τους γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν 57 χρονών τότε και ξαναγύρισα. Το ίδιο έγινε και στην Αθήνα όπου μας πήγαν και πάλι με κάποια παιδιά. Φύγαμε αλλά μέχρι την Ομόνοια πήγα και γύρισα πίσω. Δεν ήθελα να αφήσω τους δικούς μου, την οικογένειά μου…». Ο ίδιος στις δηλώσεις του επεσήμανε απευθυνόμενος προς τη νέα γενιά: «Να μη σβήσουνε τις αναμνήσεις και αυτό λέω και στα παιδιά μου. Το Ολοκαύτωμα είναι όπως ο Παρθενώνας αυτή τη στιγμή που είναι παγκόσμιος. Έτσι και το Ολοκαύτωμα είναι παγκόσμιο. Τέτοιες εκδηλώσεις βοηθάνε στη διατήρηση της μνήμης του. Βεβαίως. Κάθε χρόνο η 27η Ιανουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα του Ολοκαυτώματος, βοηθάει στη διατήρηση της μνήμης». Όταν ρωτήθηκε τι έχει απομείνει απ’ όσα ο ίδιος βίωσε απάντησε: «Πίκρα. Πίκρα βεβαίως, πρώτα για τους εδώ Αρτινούς και μετά πίκρα γενικότερα γιατί δεν λάβαμε τα μέτρα μας». Όμως η θέση που έχει η Άρτα στην καρδιά του είναι ξεχωριστή, αν και δεν έρχεται συχνά. Πάντως όταν ρωτήθηκε σχετικά ανέφερε: «Δυστυχώς όχι συχνά. Ήρθα το 2004 τότε που κάναμε το μνημείο και από τότε ήρθα ξανά σήμερα. Κακώς, πάρα πολύ κακώς. Αλλά έχω υποσχεθεί στο δήμαρχο ότι θα ερχόμαστε πιο συχνά. Όσο θα ζω θα έρχομαι πιο συχνά, γιατί την Άρτα την αγαπώ πάρα πολύ». Ο Ισαάκ Μιζάν στην εκδήλωση τιμήθηκε από το Σύλλογο «ΣΚΟΥΦΑΣ» με το μετάλλιο του Συλλόγου ενώ παράλληλα τιμητική πλακέτα ο πρόεδρος Γιάννης Κουτσούμπας απένειμε και στον αντιπρόεδρο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας Μωϋσή Μαγρίζο, ο οποίος δήλωσε: «Η αρμονική συμβίωση σταμάτησε απότομα και τραγικά στις 24 Μαρτίου του 1944, όταν 384 Εβραίοι της Άρτας οδηγήθηκαν σε θανάτωση από τον κοινό εχθρό, που ήταν το ναζιστικό καθεστώς». Για τους χαμένους δικούς μου στην Άρτα, ρίξανε φως στην ιστορία τους δύο διακεκριμένοι συγγραφείς: Ο Κώστας Τσιλιγιάννης και ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης. Οι δύο αυτοί συγγραφείς έδωσαν με προσοχή και αγάπη, ζωντανές εικόνες της ζωής της Άρτας και της ζωντανής θέσης των Εβραίων σ’ αυτή. Παράλληλα, το μνημείο του Ολοκαυτώματος που αφιέρωσε η γενέτειρά τους στα θύματα του διωγμού, υπενθυμίζει σε όλους την τραγική απώλεια. Συνάμα όμως υπογραμμίζει το μέγεθος της καταισχύνης στην οποία είναι δυνατόν να βυθιστεί ο άνθρωπος όταν οδηγείται από τη μανία του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας που απαξιώνουν τις ανθρώπινες αξίες. Η ευχή και η ελπίδα όλων μας είναι ότι ενωμένοι και με γνώμονα την αλήθεια, οφείλουμε να προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να μην ξανασυμβεί παρόμοιο παγκόσμιο ομαδικό έγκλημα. Θέλω να ευχαριστήσω το Δημοτικό Συμβούλιο Αρταίων και προσωπικά τον δήμαρχο Ι. Παπαλέξη για τη σημερινή πρωτοβουλία, που τους τιμά ως εκπροσώπους των κατοίκων της πόλης και ως άτομα. Και όλους εσάς που με την παρουσία σας παίρνετε μέρος στο ψυχικό μνημόσυνο για τους Εβραίους συμπολίτες σας, που αναίτια χάθηκαν στα χιτλερικά στρατόπεδα». Ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος -Ο Δήμαρχος Αρταίων Γιάννης Παπαλέξης στην ομιλία του ανακοίνωσε την καθιέρωση της 24ης Μαρτίου ως Ημέρας μνήμης του Ολοκαυτώματος, ενώ υπογράμμισε την προσπάθεια του Δήμου για σύσφιξη των σχέσεων με τους νεότερους απογόνους των Εβραίων της Άρτας λέγοντας μεταξύ άλλων: «Αποτελεί για μας μεγάλη χαρά και τιμή που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης. Σκοπός της εκδήλωσης είναι να κρατήσουμε άσβεστη τη δάδα της μνήμης των τραγικών θυμάτων, μαρτύρων του Ολοκαυτώματος της Εβραϊκής Κοινότητας της Άρτας, η οποία υπήρξε μία από τις παλαιότερες της Ελλάδος και αποτελεί κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας. Την 24η Μαρτίου 1944 συνελήφθησαν από τους Ναζί οι περισσότεροι Εβραίοι που ζούσαν στην Άρτα και εκτοπίστηκαν στα χιτλερικά στρατόπεδα του θανάτου. Ελάχιστοι μπόρεσαν να διαφύγουν. Το μαρτύριό τους δεν θα ξεχαστεί. Σκοπός του Δήμου είναι να καθιερωθεί η 24η Μαρτίου ως Ημέρα μνήμης Αρτινών Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος, με εκδηλώσεις που θα γίνονται κάθε χρόνο το τελευταίο Σαββατοκύριακο πριν την 24η Μαρτίου, διδάσκοντας σε όλους την αξία της ειρήνης και της ειρηνικής συνύπαρξης ανάμεσα στους λαούς. Ιδιαίτερα σήμερα που η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε νέες προκλήσεις, είναι ιερό χρέος του Δήμου η διατήρηση της μνήμης και η μεταφορά του μηνύματος του Ολοκαυτώματος στις επόμενες γενιές, ώστε όλοι μαζί να καταπολεμήσουμε κάθε μορφή μίσους και φανατισμού, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας που οδήγησαν στην καταστροφή και στον όλεθρο. Γιατί η μνήμη δεν είναι μια ξεχασμένη συνείδηση αλλά είναι αυτό που κρατάει τη συνείδηση εν ζωή. Σημαντική η μνήμη και η ανάγκη τα παιδιά να διδάσκονται από την ιστορία. Γι’ αυτό θέλουμε να ξαναζωντανέψουμε τους δεσμούς με τις νέες γενιές, είτε βρίσκονται στο Ισραήλ, είτε σε χώρες της Ευρώπης, είτε στην Αμερική ή οπουδήποτε αλλού, να επισκεφθούν την Άρτα, να τους γνωρίσουμε, να μάθουν για τους δεσμούς της πόλης μας με το εβραϊκό στοιχείο και για την πολύπλευρη συμβολή των προγόνων τους στη ζωή και την ανάπτυξη της πόλης μας. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους που ήρθαν σήμερα στην πόλη μας μετά από κάλεσμά μας, μας τιμούν και αύριο το πρωί θα καταθέσουμε και στεφάνι στο μνημείο που βρίσκεται μπροστά στο Εργατικό Κέντρο. Τέλος θέλω να ευχαριστήσω επίσης το Σύλλογο «Σκουφάς» ο οποίος μας φιλοξενεί σήμερα εδώ στο χώρο του και ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να γίνει πραγματική επιτυχία αυτή η εκδήλωση. Το γεγονός ότι η αίθουσα είναι γεμάτη δείχνει το σεβασμό και την αγάπη των συμπατριωτών μας, των πολιτών της Άρτας προς το εβραϊκό στοιχείο». -Ο πρόεδρος του Μ/Φ Συλλόγου «Σκουφάς» Γιάννης Κουτσούμπας στην ομιλία του τόνισε τους ιδιαίτερους δεσμούς με την Ισραηλιτική Κοινότητα του Συλλόγου, όπως αποδεικνύει και η παλιά επιγραφή του, αλλά και η συμμετοχή δραστήριων συμβούλων στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου στο παρελθόν. Εξ αυτού του λόγου, όπως ανέφερε, πάντα ως Σύλλογος επιθυμούσε να τιμήσει την Κοινότητα για την προσφορά της οπότε η εκδήλωση αυτή αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής. Επιπλέον όμως ο κ. Κουτσούμπας εξιστόρησε και την μεγάλη προσφορά της Συναγωγής «Γκρέκα» στην περιοχή του Κάστρου που παραχωρήθηκε στο Σύλλογο το 1956, και μετά την απαλλοτρίωση του κτίσματος και της έκτασης από τον ΕΟΤ ο Σύλλογος ανέγειρε την σημερινή αίθουσα «ΣΚΟΥΦΑΣ» πνευματική του στέγη. Χαρακτηριστικά ο κ. Κουτσούμπας ανέφερε: «Πέραν του ότι οι Αρτινοί Εβραίοι υπήρξαν δραστήριοι σύμβουλοι του συλλόγου και συμμετείχαν επίσης σε όλες τις προπολεμικές φιλαρμονικές, μετά τον πόλεμο, με απόφαση που έλαβε παμψηφεί το διοικητικό συμβούλιο της εβραϊκής ισραηλιτικής κοινότητας Άρτας κατά τη συνεδρίασή του στις 30 Δεκεμβρίου του 1956, παραχώρησε στον ιστορικό σύλλογο «Σκουφάς» τον ιερό χώρο της συναγωγής, εκτάσεως 300τ.μ. περίπου, για τη στέγαση της φιλαρμονικής και αίθουσας εκδηλώσεων θεάτρου. Ο «Σκουφάς» ως μικρό δείγμα ευγνωμοσύνης, διέθεσε τότε 3.000 δραχμές για την ενίσχυση αναξιοπαθούντων ισραηλιτών της Άρτας. Αργότερα ο Δήμος και ο ΕΟΤ απαλλοτρίωσε το χώρο και με τα χρήματα της αποζημίωσης ο «Σκουφάς» ξεκίνησε την ανέγερση της αίθουσας η οποία υπάρχει σήμερα. Πιστεύουμε πως σήμερα σε συνεργασία με το Δήμο Αρταίων ανοίξαμε μια καινούργια σελίδα στη μνήμη. Φέραμε και θα συνεχίσουμε να φέρνουμε πίσω απ’ τα βουνά προγόνους σε ασπρόμαυρο, να σμίγουν στα σταυροδρόμια και στις χωραφιές, το χθες και το σήμερα». -Την βασική ομιλία έκανε στην εκδήλωση με θέμα οι Εβραίοι της Άρτας ο ιστορικός και συγγραφέας Κωνσταντίνος Τσιλιγιάννης, ο οποίος κατέθεσε βασικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας είναι από τις αρχαιότερες στον ελλαδικό χώρο, ενώ οι αναφορές του για την συμβίωση με τους αρτινούς και γενικότερα για την κοινωνική ζωή της εποχής ήταν εξίσου σημαντικές. Πρόκειται για στοιχεία τα οποία περιγράφονται στο ιστορικό του βιβλίο οι Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας. «Ο ποταμός των ανθρώπινων βασάνων και της αδικίας δεν σταματά. Βρίσκεται όμως ακόμη δίπλα μας η γενιά των ανθρώπων που επέστρεψαν. Ας τους κρατήσουμε το χέρι και ας μας δίνει η μνήμη των βασάνων τους, τη δύναμη να πολεμούμε διακρίσεις και αδικία» τόνισε η δημοσιογράφος Άνχελα Μαρία Αρμπελάεζ, η οποία πρόσθεσε ότι «Οι κίνδυνοι δεν παύουν να ελλοχεύουν γι’ αυτό είναι επιτακτικό να διατηρήσουμε τη μνήμη» Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο βουλευτής Άρτας Χρήστος Γκόκας, ο αντιπεριφερειάρχης Άρτας Βασίλης Ψαθάς, ο πρώην υφυπουργός Θ. Κολιοπάνος, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι τοπικών φορέων και συλλόγων. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την καταπληκτική απόδοση του μουσικού έργου «Μαουτχάουζεν» του Μίκη Θεοδωράκη και Ιάκωβου Καμπανέλλη, από τους μουσικούς Κώστα Κωστή και Γιώργο Μαργώνη και την ερμηνεία της Βάσως Φλώρου. Την παρουσίαση της όλης εκδήλωσης έκανε με το δικό της ξεχωριστό τρόπο η φιλόλογός Μαρία Δέτσικα.

Αγωνιστές εξ Άρτης το 1821

Πηγή: Ηχώ της Άρτας

Συντάχθηκε απο τον/την ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡ. ΜΠΑΝΙΑΣ

Παρασκευή, 23 Μάρτιος 2012 16:04

Γράφει ο Δημήτρης Χρ. Μπανιάς Το 1978 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο από τον Δημήτριο Φ. Καρατζένη, πρώην Βουλευτή «Η ΑΡΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821», «Θυσίαι και Αγωνισταί» και όπως αναφέρει ο ίδιος στον πρόλογο «Επίμονος έρευνα αρκετών ετών εις διάφορα αρχεία, δημόσια και ιδιωτικά, μας επέτρεψε να ευρύνωμεν σημαντικά εις έκτασιν τα γνωστά μέχρι τώρα όρια της συμβολής της επαρχίας Άρτης εις τον αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821 και να παρουσιάσωμεν εις το ανά χείρας βιβλίον μας» Δεν θα αναφέρουμε τα πολύ σημαντικά στοιχεία που αναφέρει κυρίως στην εισαγωγή του βιβλίου αλλά θα αναφέρουμε δύο τρία ονόματα αξιωματικών, οπλαρχηγών και στρατιωτών καταγόμενων από την επαρχία Άρτας, ανά κοινότητα όπως τα γράφει ο συγγραφέας. Όπως αναφέρει και ο συγγραφέας πολλοί αναφέρονται καταγόμενοι «εξ Άρτης», τούτο δεν σημαίνει ότι κατάγονταν από την πόλη της Άρτας αλλά από τα χωριά της επαρχίας. Επίσης όλοι αυτοί ήταν επίσημα ανεγνωρισμένοι, ως αγωνιστές του 1821. (24/3/2012) Θα αντιγράψω  ένα μικρό κείμενο για ένα αγωνιστή: «Αρτινός Γιαννάκης - Αγωνιστής της επαναστάσεως υπηρετών υπό τους Σουλιώτες αρχηγούς. «Καταμέτρησις στρατιωτών του σώματος Κώστα Μπότσαρη, την 24 Αυγούστου 1824. Αυξ. Αριθμ. 146, Γιαννάκης Αρτινός. Γαστούνη 30 Αυγούστου 1824. Κώστας Μπότσαρης». ΓΑΚ, Αρχ. Βλαχ. Υπ. Πολ. Φ. 24. Κάνοντας προσπάθεια καταμέτρησης ανά περιοχή βρήκα σύνολο αγωνιστών: 469 - Εντός παρενθέσεως ο αριθμός των αναγραφόμενων αγωνιστών στο βιβλίο. -Άγναντα (3): Αγναντίτης Ιωάννης, Υπαξιωματικός. Αγόρος Στέργιος, Αξιωματικός.  Καρύδης Απόστολος, στρατιώτης. -Άγιος Σπυρίδων (Ιμάμ – Τσαούση) (1): Γιάννης (ή Γιάννος) Κώστας, στρατιώτης. -Ανέζα(2): Νικολάου Γεώργιος, στρατιώτης. Νικολάου Χρήστος, στρατιώτης. -Ανεμοράχη (3): Τσάπαλης Γιάννης στρατιώτης. Τσάπαλης Θανάσης, στρατιώτης. -Άνω Καλεντίνη (1): Πλακούτσης Γεώργιος, στρατιώτης. -Αστροχώρι (3): Αθανασάκης Βασίλης, στρατιώτης. Γιαννάκης Βασίλης, στρατιώτης. Στασινός Βασίλης, οπλαρχηγός. -Άρτα (234): Αθανασίου Γεώργιος, Στρατιώτης. Αρτινός Ευστάθιος, χιλίαρχος. Χριστάκης Γ. Αξιωματικός. Γαρουφαλιάς Νικόλαος, Λοχαγός φάλαγγος. -Βελεντζικό (6): Ανδρέου Βασίλης, δεκανεύς. Ασπρούδης Βασίλειος, Εκατόνταρχος. Δημητράκης Κωνστ. Οπλαρχηγός. Καυκιάς Βασίλειος, στρατιώτης. -Βουργαρέλι (4): Κολοκύθας Βασίλειος, στρατιώτης.  Μπαλατσούκας  Γιάννης, στρατιώτης. Πλούμπης Αναστάσιος, στρατιώτης. -Γρέβια( 2): Γιάννης (ή Γερογιάννης)  Αντωνάκης, στρατιώτης. Ραντοβύζης Δημ. Παναγιώτης, δωδέκαρχος. -Δίστρατο (1): Τσαρακλής Γεώργιος, Οπλαρχηγός. -Ελάτη (1): Κούγκουλος  Αποσ. Νίκος, στρατιώτης. -Θεοδώριανα (12): Καρανάτσης Δημήτριος, στρατιώτης.  Κατσούλας Γεωργάκης, στρατιώτης. Κεφαλάς Γιάννης, στρατιώτης.  Κομπορρόζος Γεωργάκης, στρατιώτης. Σκαμπαρδώνης Γιαννάκης, στρατιώτης. -Καταρράκτης(1): Τζάχαλος Ιωάννης,  στρατιώτης. -Κομμένο (1): Πάντζιος Κώστας, στρατιώτης. -Κομπότι (31): Αγιουτάντης  Νικολός, στρατιώτης. Αναστασίου Ιωάννης (ή Χατζηϊωάννης), Πολιτικός. Βαλμάς Γιάννης, στρατιώτης. Γεροστάθης Αναστ. Κωνσταντίνος, πολιτικός. Σκουφάς Νικόλαος, φιλικός. -Κορφοβούνι (2): Τσίρος Ιωάν. Απόστολος, στρατιώτης.  Τσίρος Ιωάννης, στρατιώτης. -Κουκουλίων (1): Τζίμας Νικόλαος, στρατιώτης. -Κυψέλη (2): Κοτελίδας Γιαννάκης, αξιωματικός. Κοτελίδας Μήτρος, Αξιωματικός. -Κωστακιοί (2): Θεμελής Γεώργιος, στρατιώτης. Χιλαβαριώτης Νικόλαος, στρατιώτης. -Ματσούκι (1): Καραγιώργος Γεώργιος, στρατιώτης. -Μεγαλόχαρη (Μπότση)(7): Κοσσυβάκης Γεώργιος, Υπαξιωματικός. Κοσσυβάκης Γ. Ιωάννης, Χιλίαρχος. Λαβδαριάς Αναγνώστης, Οπλαρχηγός. -Μελισσουργοί (5): Κουτσούμπας Γεώργιος, Πένταρχος. Μπουνιάκος Μιχ. Γώγος, στρατιώτης. Μπουνιάκος Μιχ. Χρίστος, στρατιώτης. Παππάς Κολιός, στρατιώτης. Πέπας (Πέμπας) Κολιός, στρατιώτης. -Μεσόπυργος (Σουμερού) (1): Κόκκας Γεώργιος, Ανθυπολοχαγός. -Μηλιανά (2): Ζαχαράκης Αθανάσιος, οπλαρχηγός. Ζαχαράκης Δημήτριος, οπλαρχηγός. -Περάνθη – Λουτρότοπος  (Μπάνη) (1): Τζοβάνος Νικολός, στρατιώτης. -Πέτα (22): Γεωργής Δήμος, στρατιώτης, Γιάννης Δημήτριος, στρατιώτης. Μόστρας Νικ. Αναγνώστης, αντισυνταγματάρχης. Πάνος Πάνου Αθανάσιος, στρατιώτης. -Πηγές (Βρετσένιστα)(1): Παπαχριστοδούλου Νικόλαος, πολιτικός. -Πράμαντα (24): Γεωργίου Γεώργιος, χιλίαρχος. Ευθυμίου (ή Θύμιου) Νικόλαος, στρατιώτης. Κοντζιάς Γαλάνης, στρατιώτης, Στάμος Δημ. Απόστολος, Πεντηκόνταρχος. -Παχυκάλαμος (2): Καραμπίνης Γεώργιος, στρατιώτης. Καραμπίνης Πάνος, στρατιώτης. -Πέτρα (2): Χρήστος Γιάννης, στρατιώτης, Χρήστος Βασίλης, στρατιώτης. -Ραδοβύζι (13): Βήτσας Χρήστος, στρατιώτης.  Ευαγγέλου Γεωργάκης, χιλίαρχος. Ορφάνιας Παναγιώτης, στρατιώτης. -Ραφταναίοι (1): Μιχαήλ Αποστόλης, στρατιώτης. -Ρετσιανά(1): Χούσιος Σπύρος, στρατιώτης. -Ροδαυγή (1): Σύρος Πάνος, στρατιώτης. -Σελλάδες(5): Κουτρούμπας Γεώργιος, Υποχιλίαρχος.  Κουτσοδήμος Αναγνώστης, στρατιώτης. Παπαπάνος ή Καναράς Αναγνώστης, Υπαξιωματικός. -Σέληνα(1): Κότσιαλος Θαν. Βασίλης, Οπλαρχηγός. -Σκουληκαριά (29): Γιάμος Κώστα Γεώργιος, υπαξιωματικός. Διμισκής Γιάννης, στρατιώτης. Καραϊσκάκης Γεώργιος. Αρχιστράτηγος. Μπακόλας κ. Γώγος, οπλαρχηγός. -Τζουμέρκα (γενικώς)(33): Αθανασίου Γεώργιος στρατιώτης. Στάϊκος Αντώνιος, στρατιώτης.  Τζουμερκιώτης Αθαν. Βασίλειος, ταξίαρχος. -Τετράκωμο (Μίγερι) (2): Σπαής Γεωργάκης στρατιώτης. Σπαής Δημήτριος, οπλαρχηγός. -Φωτεινό (1): Κασελούρης Κώστας, στρατιώτης. -Χαλκιάδες (1): Μάνου  Νικόλαος, στρατιώτης.

Κρήτη | Δίκτυα συναλλαγών χωρίς χρήματα

Στην Κρήτη χρησιμοποιούν εναλλακτικά νομίσματα και κάνουν ανταλλαγές προϊόντων όπως γινόταν στην Αργεντινή το 2001, όταν η οικονομία της χώρας κατέρρευσε.
Το δίκτυο Καερέτι στην Ιεράπετρα και το Δίκτυο Ανταλλαγών Χανίων δείχνουν το δρόμο σε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, χωρίς χρήματα, μέσω ενός ανεξάρτητου συστήματος ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς τόκο και κέρδος.
Ένα σύστημα που βοηθάει τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα στην κρίση.
Πρόκειται για τοπικά συστήματα εμπορικών ανταλλαγών που γίνονται χωρίς χρήματα, με τη χρήση ενός εικονικού νομίσματος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μέσα στο ίδιο τοπικό δίκτυο. Το νόμισμα αυτό είναι τοπικό, άμεσα διαθέσιμο, άτοκο, εκδίδεται από τους ανθρώπους που το χρησιμοποιούν και όχι από έναν κεντρικό φορέα (π.χ. Τράπεζα), δεν κεφαλαιοποιείται και δεν είναι μετατρέψιμο, άρα δεν κινδυνεύει από τη μανία των διεθνών "αγορών".

Το Καερέτι

Όπως λέει στο Flashnews.gr ο Αλέξανδρος Μαχαιράς, εμπνευστής της ιδέας για την Ιεράπετρα, το Καερέτι ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα 8 ατόμων στις αρχές Αυγούστου και σήμερα αριθμεί περισσότερα από 160 μέλη, με καθημερινές συναλλαγές μεταξύ των μελών που ανταλλάσσουν προϊόντα, υπηρεσίες και γνώσεις χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος και εξηγεί πως απαιτείται μόνο η εγγραφή στο δίκτυο μέσω ενός λογισμικού που καταγράφει και δημοσιοποιεί όλες τις συναλλαγές.
"Οι συναλλαγές γίνονται με βάση το καερέτια, τα οποία πιστώνονται στον λογαριασμό αυτού που παρέχει ένα προϊόν ή υπηρεσία και μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για να “αγοράσει” κάτι άλλο από αυτά που προσφέρονται μέσα στο δίκτυο" εξηγεί ο κ. Μαχαιράς.
Το καερέτι προέρχεται από την τούρκικη λέξη “gayret” που σημαίνει προσφέρω μια μικρή βοήθεια σε κάποιον, και η ρίζα της είναι αραβική. Στο δίκτυο της Ιεράπετρας προσφέρονται υπηρεσίες ηλεκτρολόγου, υδραυλικού, ράπτη, τοποθέτησης πλακιδίων, ελαιοχρωματισμού, ξυλουργικών εργασιών, κηπουρικών εργασιών, ιατρικές υπηρεσίες, γραφιστικές εργασίες, μοντάζ ήχου - εικόνας, εκμάθηση ξένων γλωσσών, χορού, υπολογιστών, μαθημάτων γυμνασίου - λυκείου, τοπογραφικές συμβουλές, νομικές συμβουλές, λογιστικές υπηρεσίες αγροτικές εργασίες και αγαθά και πολλά άλλα.
Όπως λέει ο Αλέξανδρος Μαχαιράς κάθε νέο μέλος αποκτά αυτόματα έναν νέο ηλεκτρονικό λογαριασμό για την «αποταμίευση» του κοινωνικού νομίσματος του και μια κάρτα μέλους με τον αντίστοιχο αριθμό. Όλοι οι λογαριασμοί ξεκινάνε από το μηδέν και ο λογαριασμός κάθε μέλους κινείται με μέγιστο πιστωτικό όριο +100 νομίσματα και μέγιστο χρεωστικό όριο -100 δηλαδή το κάθε μέλος έχει περιθώριο συναλλαγής συνολικό 200 νομισμάτων. "Αυτό γίνεται για να αποτρέψουμε τη δυνατότητα συσσώρευσης από κάποιο μέλος. Δεν υπάρχει νόημα να θησαυρίσει κανείς με το Καερέτι. Η αξία του νομίσματος είναι κοινωνική και ο σκοπός τους είναι να χρησιμοποιηθεί για την ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών μεταξύ των μελών. Δεν έχει νόημα να κρατήσεις τα καερέτια στο λογαριασμό σου για αυτό βάλαμε και το όριο αυτό" εξηγεί ο κ. Μαχαιράς.

Χανιά: "Άλλος τρόπος ζωής"

Για την εμπειρία από τη μέχρι σήμερα λειτουργία του Δικτύου Ανταλλαγών Χανίων μιλά στο Flashnews.gr ο Δημήτρης Ωραιόπουλος.
"Αυτό που χτίζεται στα Χανιά είναι μια ριζική αλλαγή στον τρόπο ζωής, δίνει την ελπίδα της ανθρωπιάς σε καιρούς δύσκολους. Περίπου 250 άνθρωποι έχουν ήδη μπει στη λογική του κοινωνικού δικτύου και καθημερινά ανταλλάσσονται προϊόντα της κρητικής γης, υπηρεσίες όπως μαθήματα, θεραπείες, ηλεκτρολογικές εργασίες αλλά και υπηρεσίες εστίασης ακόμα και τυποποιημένα προϊόντα, σπιτικές συνταγές και άλλα, που παρασκευάζουν μέλη του δικτύου".

Απάντηση στην κρίση

Ο καθηγητής πολιτικής οικονομίας και αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Σταθάκης, τονίζει στο Flashnews.gr τον καταλυτικό ρόλο των ανταλλακτικών δικτύων, ειδικά στην περίοδο της κρίσης.
"Τα κοινωνικά δίκτυα ανταλλαγών απαντούν με πολύ πειστικό τρόπο στις ανάγκες ανθρώπων που δεν μπορούν να διαθέσουν χρήματα για να καλύψουν τις ανάγκες τους, ανέργων, ανθρώπων που αντιμετωπίζουν ακραία φτώχεια και μεγάλες κοινωνικές ανισότητες. Τα εναλλακτικά δίκτυα δημιουργούν απασχόληση και θέτουν τις προϋποθέσεις επιβίωσης κοινωνικών ομάδων που βρίσκονται εκτός της αγοράς", λέει ο καθηγητής.
http://www.newsit.gr

Επεισόδια μεταξύ Αστυνομίας και Φοιτητών στη Σύνοδο Πρυτάνεων στα Γιάννενα.

Επεισόδια μεταξύ Αστυνομίας και Φοιτητών στη Σύνοδο Πρυτάνεων στα Γιάννενα.


http://www.youtube.com/watch?v=4p35dvTBqJc

Η 99η επέτειος της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων

Σπάνιες φωτογραφίες από το 1913

Πέμπτη , 21η Φεβρουαρίου 1913, μετά από 4μηνη πολιορκία και πολύνεκρες μάχες, ο Ελληνικός Στρατός μπήκε απελευθερωτής στα Γιάννενα, τερματίζοντας αιώνων τουρκική σκλαβιά. Με αφορμή την 99η επέτειο από την Απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων από τον Τουρκικό ζυγό, το epirusgate σας παρουσιάζει σήμερα, ένα μικρό αφιέρωμα με φωτογραφίες από την κατάληψη του Μπιζανίου και την απελευθέρωση των Ιωαννίνων.Οι σπάνιες φωτογραφίες είναι από την βάση του ελληνικού γενικού στρατηγείου, στο Χάνι Εμίν Αγά,την μάχη της Μανωλιάσας,τα οχυρά του Μπιζανίου και τελος την είσοδο του Ελληνικού Στρατού στα Γιάννενα.Οι φωτογραφίες είναι των γνωστών φωτογράφων Romaides – Zeitz.O Zeitz, συνέταιρος στα 1912-1913 του σημαντικού έλληνα φωτογράφου Αριστοτέλη Ρωμαϊδη ακολουθεί το διάδοχο Κωνσταντίνο και άλλους ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς στη εκστρατεία της Ηπείρου και τραβά, πέρα των αναμνηστικών φωτογραφιών, και φωτογραφίες που απεικονίζουν τη φρίκη και την ένταση του πόλεμου.

Αναρτήθηκε από EPIRUSGATE στις 9:24 π.μ.

1913:Η επιστολή που έστειλε ο ήρωας Μπιζανομάχος Ανδρέας Ζυγομαλάς,από το πεδίο της μάχης προς τους γονείς του

Αγαπητοί μου γονείς,
 Εξακολουθεί η ίδια κατάστασις. Τα πράγματα όμως είναι πολύ καλύτερα τώρα... Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι σήμερον το μέτωπον του πολέμου εν Ηπείρω εκτείνεται από Μανωλιάσσης μέχρι Μπιζάνι - Αετορράχης. Πραγματικώς όμως εκτός του κυρίως μετώπου υπάρχει και αμυντικόν μέτωπον από Πρεβέζης μέχρι Σουλίου. Λάβετε τον χάρτην και μετρήσατε χιλιόμετρα.Και όλη αυτή η φασαρία με 12 - 15.000 Στρατού!... Από όλους τους αιχμαλώτους πληροφορούμεθα ότι το ηθικόν του Τουρκικού Στρατού είναι αισχρόν. Οι Τουρκαλβανοί μετά την υπό της Ευρώπης αποφασισθείσαν κήρυξιν της Αλβανικής αυτονομίας απεσύρθησαν. Ο Εσσάτ Πασάς Αρχιστράτηγος του Στρατού Ιωαννίνων ηναγκάσθη να κρεμάση 40 Τουρκαλβανούς και τους λοιπούς ετοποθέτησε εις τα Μεταγωγικά.Αφηρέθη τοιουτοτρόπως το μόνον ακμαίον και πραγματικώς μυθικώς ανδρείον στοιχείον του πολιορκουμένου Στρατού... Ο πανικόβλητος αυτός στρατός λυμόττει φοβερά. Οι στρατιώται αναφανδόν ζητούν την παράδοσιν των Ιωαννίνων. Είναι άλλωστε φανερόν ότι αι υπό των αιχμαλώτων διδόμεναι πληροφορίαι δεν στερούνται ακρίβειας εκ του ότι τας πρώτας ημέρας οι Τούρκοι επετίθεντο λυσσωδώς μετά θάρρους αξιοθαύμαστου και εκπληκτικού ηρωισμού. Μετά την απόκρουσιν των δύο πρώτων Τουρκικών επιθέσεων παρετηρήθη μεγίστη ύφεσις εις το πολεμικόν μένος των Τούρκων. Αι νυκτεριναί επιθέσεις σχεδόν εσταμάτησαν, ιδίως κατόπιν της θαυμαστής τοποθετήσεως του πυροβολικού... Το πυροβολικόν μας μετά πολλού κόπου κατόρθωσε να παραταχθή. Παρετάχθη έναντι του Μπιζάνιου σε απόστασιν 4.500μ. Σήμερον δε το πρωί ήρχισαν αι ομοβροντίαι... Αχ! Αυτός ο ορίζων! Εμπρός το δάσος με τις βελανιδιές. Ολίγον πάρα πίσω το χωρίον Κοπάνι και πάρα πίσω ακόμη το χιονισμένο βουνό. ∆εξιά τα βουνά της Μανωλιάσσας, το Καστράκι. Απέναντι άλλο δάσος με μικρές βελανιδιές και αριστερά τα Πεστά και το περιώνυμον πλέον Χάνι Εμίν Αγά... Η ημέρα περνά εν μεγίστη μονοτονία. Το πρωί έγερσις 7½ . 8½ ένας περίπατος κατάλληλος. 12 επάνοδος εις τον καταυλισμόν. Πρόγευμα συνήθως μία καραβάνα καφές και ½ κουραμάνα. 12½ - 6 διάφοραι μικραί ασχολίαι π.χ. Ψείριασμα, αφόδευσις και διάφοραι άλλαι επίσης ασχολίαι. 7μ.μ. - 7½π.μ. ύπνος υπό αντισκήνου εν μέσω διαφόρων κοριών και δεσποινίδων ψειρών... Τώρα ευρήκα μίαν άλλην διασκέδασιν... Κάθε βράδυ το σκάω και από τας 6μ.μ. έως τας 12 και κάθημαι εις το Χάνι Εμίν με διασκεδαστικήν συντροφιά... Μόνον σεις δεν δικαιούσθε να είσθε δυσαρεστημένοι από αυτήν την ευχάριστον κατάστασιν... Η μαύρη αλήθεια είναι ότι άγαν επεθύμησα το υποστεφές Άστυ και ιδίως τους κατοικούντας ή μάλλον τας κατοικούσας αυτό. Αλλά τι να γίνη; Και αυτό θα περάση... Μην ξεχάσετε τα ρούχα και τα χρήματα.

 Το παιδί σας, Ανδρέας Ζυγομαλάς.

Βαρουφάκης: "Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα! "

Ο Βαρουφάκης εξηγεί γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε την χρεοκοπία

protagon <http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.authors&id=58>

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα
χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό
που φοβόμαστε. Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να
χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε. Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι
ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί
να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο
άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη
<http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=2305&reftab=61&t=%CE%A4%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B6%CF%8E%CE%BD%CE%B7%3b>)
αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της
χρεοκοπίας.

Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει. Σε σχέση με χώρες όπως η
γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και
το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το
μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός
τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες
τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις
πραγματικών καταθέσεων! Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι
για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που
λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που
βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο
φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην
Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).

Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους
επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό
βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες
φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να
βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να
κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ,
γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί
της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο
κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το
δημόσιο, η 'γενναιοδωρία' μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του
πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το
2012 κ.ο.κ.

Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί
σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε
οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη
του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο
βαραίνουν τους ξένους.
Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες
σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η
καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς,
καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του
δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου
διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά
και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της
στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.

Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα;
Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο
καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και
γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί
από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να
καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους
μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις
δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.

Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια - δεδομένου ότι ακόμα και
το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην
ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα
που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά
κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν
εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι
κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι
εργαζόμενοι των 700 ευρώ.

Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα
διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον
προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα
αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών
και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα
σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν!
Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική
επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο - όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal
δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.

Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση
πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. Άλλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια
εξέλιξη περισσότερο από εμάς:

. η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις
Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών

. η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία
χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία
τελεί υπό πτώχευση

. οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της
Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των
αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την 'επιτυχημένη' επίθεση
στο χρέος της Ελλάδας)

. οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω
από 400%)

. όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε
ως μέσο συναλλαγής.

Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!

(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε
από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την
ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν.)

/*Ο Γιάνης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία
στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών./

Όλοι αγωνιούν για το PSI .

Όλοι αγωνιούν για το PSI . Εύχονται να πάει καλά, να ανακουφιστεί έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος, να πάρουμε πάλι την «δόση» μας και τον Μάρτιο να κλείσει η νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα ώστε να «σωθεί» άλλη μια φορά η χώρα.

Στο προηγούμενο κείμενό μου εδώ στο protagon, εξήγησα γιατί θεωρώ το PSI μια απάτη που απεγνωσμένα ψάχνει νομιμοποίηση. Εμμένω σε αυτά που έγραφα εκεί (τα οποία τα τελευταία εικοσιτετράωρα φαίνεται να έχουν επιβεβαιωθεί τις τελευταίες μέρες από τον διεθνή τύπο, βλ. εδώ και εδώ). Παρά την «συμφωνία» που μάλλον θα ανακοινωθεί (με φανφάρες πανομοιότυπες με εκείνες που ακολούθησαν τις καταστροφικές Συνόδους-Συμφωνίες της 21η Ιουλίου, της 26η Οκτωβρίου και της 9η Δεκεμβρίου), θα πρόκειται περί νεκρού γράμματος: Τις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν θα ξετυλιχθεί ένα κρυφό, παρασκηνιακό δράμα καθώς η ΕΕ και το ΔΝΤ θα διεξάγει μια νέα σειρά διαπραγματεύσεων με τις σκιώδεις τράπεζες (τα hedge funds) τα οποία θα απαιτούν ίδια μεταχείριση των ελληνικών ομολόγων τους με τα ομόλογα που κρατά η ΕΚΤ, και η οποία απαιτεί την εξαίρεσή τους από οιοδήποτε κούρεμα. Εν κατακλείδι, το PSI είτε συμφωνηθεί είτε όχι δεν θα φέρει τις «ανάσες» που έχει ανάγκη το δημόσιο χρέος χωρίς να εμπλέξει όλη την Ευρώπη σε μια μεγάλη περιπέτεια που δεν αξίζει τον κόπο.

Σήμερα προχωρώ το επιχείρημα ένα βήμα παραπέρα: Ακόμα και επιτυχημένο να είναι το PSI (που δεν θα είναι), το μέγιστο δώρο στην χώρα μας και στην Ευρώπη ολόκληρη θα ήταν να ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Πως μπορεί να το επιδιώξει αυτό η ελληνική κυβέρνηση χωρίς να φανεί ότι είναι εκείνη υπεύθυνη για το ναυάγιο; Με δύο τρόπους: Πρώτον, να συμφωνήσει η με την άποψη του ΔΝΤ ότι το επιτόκιο στα νέα ομόλογα δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξεπερνά το 2% (κάτι που ο κ. Dallara δεν έχει εξουσιοδότηση να αποδεχθεί) και, δεύτερον, να ζητήσει συμμετοχή στην συμφωνία των hedge funds (τα οποία δεν την αποδέχονται). Έτσι, ο κ. Dallara θα φύγει άπρακτος και η ελληνική κυβέρνηση θα είναι ελεύθερη να ανακοινώσει ότι οι αποπληρωμές του Μαρτίου αναβάλλονται μέχρι νεοτέρας. Πριν υποστηρίξω την άποψη αυτή, θα ξεκινήσω με τον κατάλογο των ενστάσεων που θα ακουστούν εναντίον της.

Μια τέτοια αναβολή της αποπληρωμής των δανειστών του ελληνικού δημοσίου μετά από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων (θα μου πουν πολλοί, αν όχι όλοι):

Θα αποτελέσει πιστωτικό γεγονός με συνέπεια την άμεση πυροδότηση των CDS (των ασφαλιστήριων που έχουν αγοράσει όσοι, ουσιαστικά, στοιχημάτισαν ότι θα έχουμε πιστωτικό γεγονός)
Μια τέτοια αθέτηση των υποχρεώσεών μας απέναντι στους δανειστές μας (έστω και για μερικούς μήνες) θα αμαυρώσει το όνομα της Ελλάδας για δεκαετίες
Θα πτωχεύσουν οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς δεν θα πάρουν τα χρήματα του Μαρτίου που τους χρωστά το ελληνικό δημόσιο
Θα ναυαγήσει η νέα δανειακή σύμβαση (της 27ης Οκτωβρίου) και το ελληνικό δημόσιο, το οποίο εδώ και καιρό δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, δεν θα μπορεί να δανείζεται ούτε καν από την τρόικα
Η χώρα δεν θα μπορεί να εισάγει τα αναγκαία αγαθά (π.χ. πετρέλαιο)
Η χώρα θα εξαναγκαστεί εκτός ευρωζώνης και, λόγω της Συνθήκης της Λισαβόνας, και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρώτα θα απαντήσω στα πιο πάνω έξι σημεία, ένα προς ένα (και με την ίδια αρίθμηση) και κατόπιν θα εξηγήσω γιατί ισχυρίζομαι ότι το ναυάγιο του PSI θα έδινε μια ευκαιρία στην ευρωζώνη να αποδράσει από την Κρίση που με μαθηματική ακρίβεια την υπονομεύει και, παράλληλα, θα ήταν το μη χείρον τόσο για την Ελλάδα.

1. Και βέβαια θα αποτελέσει πιστωτικό γεγονός μια τέτοια εξέλιξη. Τα CDS θα πυροδοτηθούν (με βασικούς χαμένους την Goldman Sachs και την American Insurance Group που τα εξέδωσαν) ωφελώντας τα hedge funds που τα έχουν προμηθευτεί αλλά ζημιώνοντας τα άλλα hedge funds τα οποία (όπως έγραψα στο προηγούμενο άρθρο μου) είχαν αγοράσει (μετά την 27η Οκτωβρίου) ελληνικά ομόλογα λήξης Μαρτίου με σκοπό να παζαρέψουν την πλήρη αποπληρωμή τους απειλώντας ότι, διαφορετικά, θα πυροδοτήσουν τα CDS. Κι όσες γαλλο-γερμανικές τράπεζες, στα κρυφά, έχτισαν νέα συνθετικά στοιχήματα-παράγωγα πάνω στα ελληνικά ομόλογα (ελπίζοντας σε κάποιο swap τύπου PSI ,) κι αυτές θα υποστούν ζημιές. Γιατί είναι κακό αυτό; Ας πρόσεχαν. Κι αν τώρα κινδυνεύουν με χρεοκοπία, ιδού ο δρόμος για το EFSF το οποίο προσφέρεται (μετά την Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου) να τις επανακεφαλαιοποιήσει.

2. Μέχρι τον Ιούλιο, η κυβέρνηση έλεγε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους (που κάποιοι προτείναμε από το 2010) θα σήμαινε απώλεια του καλού ονόματος της χώρας στις χρηματαγορές στις οποίες (θυμάστε) «όπου να’ ναι» θα ξαναβγαίναμε. Από την 27η Οκτωβρίου όμως και μετά, ούτε η κυβέρνηση δεν το λέει αυτό. Από την ώρα που συμφωνήθηκε ένα κούρεμα στην ονομαστική αξία των ομολόγων μας της τάξης του 50%, και μια επιμήκυνση του υπόλοιπου 50% για 20 με 30 χρόνια, η Ελλάδα πτώχευσε και επισήμως. Μόνο που, για λόγους Οργουελιανού ευφημισμού, το ονομάσαμε PSI . Όμως οι άνθρωποι των αγορών δεν είναι ανόητοι. Στα μάτια τους η Ελλάδα πτώχευσε και αθέτησε τις υποχρεώσεις της. Το ότι η ΕΕ έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο του κ. Dallara για να τον «πείσει» να πει ότι δέχεται «εθελοντικά» αυτή την διαγραφή χρέους δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται για πτώχευση. (Να σας θυμίσω ότι και οι εταιρείες – π.χ. η Lehman Brothers –, όταν πτωχεύουν, πάντα αποπληρώνουν ένα μέρος των χρεών τους. Πτωχευμένες κηρύσσονται όταν κριθεί ότι είναι ανίκανες να τα αποπληρώσουν στο ακέραιο.) Άρα, το επιχείρημα ότι αν ναυαγήσει το PSI θα χάσουμε το καλό μας όνομα, ενώ αν πετύχει θα το κρατήσουμε, απορρίπτεται ως γελοίο.

3. Οι ελληνικές τράπεζες, αγαπητές και αγαπητοί φίλοι, είναι ήδη πτωχευμένες. Η λειτουργία τους δεν εξαρτάται από το αν θα πάρουν τον Μάρτιο το 15% των χρημάτων που τους χρωστά το ελληνικό δημόσιο (καθώς το PSI αυτό προβλέπει, συν νέα 30ετή ομόλογα τα οποία δεν πρόκειται να αλλάξουν σημαντικά την δραματική κατάσταση των λογιστικών τους βιβλίων). Αυτό το ποσό, που αντιστοιχεί στο 15%, δεν θα κρίνει την βιωσιμότητά τους. Όπως και σήμερα, θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν στην βάση της συνεχιζόμενης παροχής ρευστότητας από την ΕΚΤ (με το νέο LTRO να παίζει σημαντικό ρόλο). Ίσως μάλιστα το ναυάγιο του PSI να εξαναγκάσει τους τραπεζίτες μας να αποδεχθούν κεφάλαια από το EFSF (κάτι που θα ήταν ευχής έργο για τις τράπεζες αλλά όχι, βέβαια, για τους ίδιους). [Όσο για τις ανησυχίες ότι η ΕΚΤ θα σταματήσει την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες σε περίπτωση που το PSI ναυαγήσει, δεν υπάρχει περίπτωση η ΕΚΤ να κάνει κάτι τέτοιο δεδομένου ότι θα πυροδοτούσε την αλυσιδωτή κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης.] Τέλος, τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία και αυτά τελούν υπό πτώχευση, με ή χωρίς το PSI , μπορούν ενισχυθούν βραχυπρόθεσμα (για τους επόμενους μήνες) με τα απαιτούμενα χρήματα τα οποία είναι μια σταγόνα μπροστά στον ωκεανό των αποπληρωμών του Μαρτίου. [Ό,τι στο μέλλον θα έχουμε πρόβλημα με τα ασφαλιστικά ταμεία, αυτό είναι σίγουρο. Όμως αυτό θα συμβεί και να «πετύχει» το PSI .]

4. Η νέα δανειακή σύμβαση, το Μνημόνιο Νο.2, που συμφωνήθηκε την 27η Οκτωβρίου, μαζί με το PSI , παρουσιάζεται σήμερα ως ο νέος εθνικός στόχος – η τελευταία ευκαιρία να μπορέσει για λίγο ακόμα καιρό να χρηματοδοτείται το κράτος. Δεν είναι όμως. Ξέρετε, είναι αλήθεια ότι, έως τώρα, στο πλαίσιο του Μνημονίου Νο.1, ένα ποσοστό των νέων δανεικών (που παίρναμε σε δόσεις) της τάξης του 15% με 20% πήγαινε σε μισθούς, συντάξεις και, γενικότερα, στην χρηματοδότηση του πρωτογενούς ελλείμματος του δημοσίου (δηλαδή των ελλειμμάτων που θα είχαμε ακόμα κι αν δεν αποπληρώναμε τα παλαιά χρέη). Από εδώ και στο εξής όμως, αυτό τελείωσε. Η Γερμανία το έχει δηλώσει κατηγορηματικά: «Δεν θα πάρετε ευρώ πάνω από το ποσό που χρειάζεστε για να αποπληρώνετε τα δανεικά σας.» Άρα, τα πράγματα είναι απλά: Η νέα δανειακή σύμβαση δεν θα καλύπτει καμία από τις νέες δαπάνες του ελληνικού δημοσίου. Οι μόνοι που θα πρέπει να αγωνιούν για το αν θα προχωρήσει ή όχι είναι οι δανειστές μας, συμπεριλαμβανόμενης της τρόικας (και ιδίως της ΕΚΤ) που δεν θα πάρει τα χρήματα του Μνημονίου Νο.1 παρά μόνο αν προχωρήσει το Μνημόνιο Νο.2! Περιληπτικά, είτε προχωρήσει το Μνημόνιο Νο.2 (με ή χωρίς επιτυχημένο PSI ) είτε όχι, το ελληνικό δημόσιο, από τούδε και στο εξής, δεν θα μπορεί να δανείζεται από την τρόικα για να πληρώνει μισθούς, συντάξεις, εξοπλισμούς, σχολεία, υγεία κλπ.

5. Αυτός ο φόβος είναι κατάλοιπο της προ ευρώ εποχής και εκτός θέματος σήμερα. Όταν είχαμε την δραχμή, οι επιχειρήσεις που εισήγαγαν είδη πρώτης ανάγκης (π.χ. πετρέλαιο) έπρεπε να κάνουν χρήση των αποθεμάτων συναλλάγματος της χώρας. Σήμερα, δεν έχουν κανέναν τέτοιο περιορισμό. Αγοράζουν από το εξωτερικό σε ευρώ, χρησιμοποιώντας τον δικό τους τραπεζικό λογαριασμό, και πουλάνε στην εγχώρια αγορά στο ίδιο νόμισμα. Το κράτος δεν παρεμβαίνει (ιδίως από τότε που τα διυλιστήρια και άλλοι οργανισμοί ιδιωτικοποιήθηκαν). Είναι σφάλμα να θεωρούμε ότι η πτώχευση του ελληνικού δημοσίου σημαίνει και πτώχευση της, π.χ., Πετρόλα.

6. Όλοι θεωρούν δεδομένο ότι μια εξέλιξη σαν αυτή που πρεσβεύω (το εσκεμμένο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων του PSI και η μη υπογραφή της νέας δανειακής συμφωνίας με την τρόικα) θα σημάνει, αυτομάτως, έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη. Όχι μόνο δεν είναι δεδομένο κάτι τέτοιο αλλά, θα μου επιτρέψετε να πω, είναι αδύνατον να συμβεί. Έστω ότι το PSI ναυαγεί, το Μνημόνιο Νο.2 καθυστερεί και το ελληνικό δημόσιο αναβάλει την αποπληρωμή των ομολόγων του Μαρτίου. Πως θα εκδιωχθεί η χώρα από την ευρωζώνη; Πρώτον, δεν προβλέπεται μια τέτοια διαδικασία σε καμία Συνθήκη, ούτε και σε κάποιο νομικό κείμενο. Και να ψηφίσουν οι 16 υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης (κάτι το οποίο είναι απολύτως αδύνατον, καθώς τουλάχιστον η Ιρλανδία και η Πορτογαλία ξέρουν ότι μια τέτοια εξέλιξη ανοίγει το παράθυρο και για εκείνες) την εκπαραθύρωση της Ελλάδας από το ευρώ, μια τέτοια απόφαση δεν έχει κανένα νομικό αντίκρισμα. Δεύτερον, και να έβρισκαν νομικό τρόπο να το κάνουν, δεν θα το ήθελαν καθώς μια τέτοια κίνηση θα σφράγιζε την μοίρα ολόκληρης της ευρωζώνης: Τα spreads της Ιταλίας και των ομολόγων του EFSF θα πήγαιναν στα ουράνια, η Ιρλανδία θα αιμορραγούσε από μια μαζική απόδραση των αποταμιεύσεων που θα ανάγκαζε το Δουβλίνο να ορθώσει (παράνομα) τείχη στις μεταφορές κεφαλαίων κλπ κλπ. Τότε, θα με ρωτήσετε, γιατί η κα Merkel και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση, από τον Οκτώβριο και μετά, απειλούν ότι μία αποτυχία τους δίδυμου PSI -Μνημονίου Νο.2 θα σήμαινε έξοδο της χώρας από το ευρώ; Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρόκειται περί μιας, κενής περιεχομένου, χυδαίας απειλής στην οποία αξίζει η περιφρόνηση από όλους μας.

Σας υποσχέθηκα ότι, αφού απαντήσω στις ενστάσεις, θα εξηγήσω γιατί το εσκεμμένο ναυάγιο του PSI θα ήταν το μη χείρον για την Ελλάδα και, παράλληλα, μια ευκαιρία για την ευρωζώνη να αποδράσει από την Κρίση. Θα αρχίσω από την Ευρώπη και θα κλείσω με τους λόγους που, μεταξύ όλων των δεινών που μας απειλούν, το ναυάγιο του PSI είναι η πιο ανώδυνη εξέλιξη για την πατρίδα μας.

Τα οφέλη της Ευρώπης από ένα ναυάγιο του PSI

1. Η πυροδότηση των CDS, και οι απώλειες των γαλλογερμανικών τραπεζών από μια ελληνική στάση πληρωμών, θα αναγκάσει την ευρωπαϊκή ηγεσία να αντιμετωπίσει (επί τέλους) την τραπεζική κρίση που μαίνεται στα σιωπηλά στην Βόρεια Ευρώπη. Πιο συγκεκριμένα, δίνει στους ηγέτες του Βορρά (Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο και Γαλλία) την ευκαιρία και την δικαιολογία (απέναντι στους τραπεζίτες που τόσο φοβούνται οι πολιτικοί) να βάλουν το νυστέρι στο κόκκαλο – να απαιτήσουν ουσιαστική επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή νέα κεφάλαια και όχι αύξηση του ποσοστού κεφαλαιοποίησης των τραπεζών με μείωση των δανείων που παρέχουν, κάτι που ενισχύει τους ανέμους της ύφεσης που πλήττει ολοένα και περισσότερο την Ευρώπη.

2. Θα υποχρεώσει την ΕΚΤ να αποδεχθεί ότι δεν είναι δυνατόν τα ελληνικά ομόλογα που διαθέτει εκείνη να είναι στο απυρόβλητο ενώ εκείνα που διαθέτει το ΙΚΑ μπορούν να κουρευτούν. Θα την υποχρεώσει να σταματήσει να προσποιείται ότι οι παρεμβάσεις της έχουν καθαρά νομισματικό χαρακτήρα και πως δεν είναι δική της δουλειά να βοηθά στην ορθολογική, κεντρική διαχείριση του δημόσιου χρέους της ευρωζώνης. Εν τέλει, θα είναι ένα σημαντικό βήμα στην απαραίτητη μεταμόρφωση της ΕΚΤ σε μια πραγματική Κεντρική Τράπεζα (όπως η Fed, Bank of England κλπ).

3. Το ναυάγιο της Μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα, όπου και ξεκίνησε, αποτελεί προαπαιτούμενο για τον επανασχεδιασμό της ευρωπαϊκής πολιτικής αντιμετώπισης της Κρίσης της Ευρωζώνης. Όσο η «ελληνική πληγή» καλύπτεται με τσιρότα, τόσο οι ευρωπαίοι ηγέτες μας θα κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους με αποτέλεσμα να καταρρέει το σύμπαν γύρω τους, στις δικές τους κραταιές χώρες, την ώρα που εκείνοι σφυρίζουν αδιάφορα. Το ναυάγιο του PSI , από αυτή την άποψη, είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη σήμερα. Αμέσως μετά η Ευρώπη θα εξαναγκαστεί να αποφασίσει είτε να διαλύσει την ευρωζώνη είτε να την επανασχεδιάσει σε νέα, ορθολογική βάση.

Τα οφέλη της Ελλάδας από ένα ναυάγιο του PSI

1. Στην τελευταία πρόταση έγραφα πως το ναυάγιο του PSI θα υποχρεώσει την Ευρώπη «να αποφασίσει είτε να διαλύσει την ευρωζώνη είτε να την επανασχεδιάσει σε νέα, ορθολογική βάση». Και στην μία και στην άλλη περίπτωση, η Ελλάδα θα έχει μια ευκαιρία να ξεφύγει από την σημερινή σκοτοδίνη. Όπως έχει γίνει πλέον (ελπίζω) σαφές σε όλους μας, η Κρίση στην Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπεραστεί με νέα δάνεια υπό τον όρο της περεταίρω συρρίκνωσης του ΑΕΠ (την αυστηρή λιτότητα δηλαδή) και ενόσω η Ευρώπη τελεί υπό άρνηση, δημιουργώντας έτσι υφεσιακές συνθήκες σε ολόκληρη την ήπειρο. Στο βαθμό που το PSI δεν είναι παρά ένα φύλο συκής για την συνέχιση της πολιτικής αυτής, το ναυάγιό του είναι καθήκον της χώρας μας προς τον εαυτό της. Στο πλαίσιο του επανασχεδιασμού της ευρωζώνης που θα ακολουθήσει, θα μας δοθεί (για πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η Κρίση) η ευκαιρία να εκπονήσουμε ένα ρεαλιστικό Σχέδιο Απόδρασης.

2. Το ελληνικό δημόσιο, ό,τι και να γίνει με το PSI , θα πρέπει από τώρα να αυτοχρηματοδοτείται. (Έχω αναφερθεί εδώ σε δύο τρόπους που μπορεί να επιτευχθεί η αυτοχρηματοδότηση για μια περίοδο έκτακτης ανάγκης.) Αν η ίδια η ελληνική κυβέρνηση πάρει την απόφαση ότι από εδώ και εμπρός (και μέχρι η ευρωζώνη είτε να διαλυθεί είτε να επανασχεδιαστεί) το δημόσιο θα ζει από τα έσοδά του, απορρίπτοντας επί τέλους τις ψευδαισθήσεις ότι ο συνδυασμός PSI και Μνημονίου Νο.2 θα μας επιτρέψουν να έχουμε πρωτογενή ελλείμματα και στο μέλλον, θα έχουμε κάνει ένα μεγάλο άλμα προς τα εμπρός.

3. Δύο χρόνια τώρα, η οικονομία της χώρας μας έχει στεγνώσει από επενδύσεις. Βασικός παράγοντας είναι το «έργο» που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «Περιμένοντας την Πτώχευση». Σε μια χώρα όπου όλοι ρωτούν (αν και ξέρουν την απάντηση) «Τι θα γίνει; Θα την αποφύγουμε την πτώχευση;», κανείς δεν επενδύει. Σε μια χώρα όπου το ερώτημα «Τελικά θα πτωχεύσουμε;» ισοδυναμεί με το ερώτημα «Θα μας δώσουν την επόμενη δόση;», η στάση επενδύσεων είναι φυσιολογική. Για αυτό πρέπει να πυροδοτηθούν τα CDS, για αυτό τον λόγο πρέπει να ειπωθούν τα λόγια «στάση πληρωμών», «default» κλπ ώστε να μπει ένα τέλος σε αυτή την αγωνία που εγγυάται ότι, όσο διαιωνίζεται, κανένας, έλληνας ή ξένος, δεν πρόκειται ποτέ να επενδύσει. Σκεφτείτε το: Με μηδενικό κόστος για το ελληνικό δημόσιο (καθώς έτσι κι αλλιώς κανείς δεν θα του χρηματοδοτεί τα πρωτογενή του ελλείμματα πλέον, ούτε καν η τρόικα), θα έχουμε σταματήσει αυτό το σήριαλ με την χρεοκοπία. Θα έχει εξαγγελθεί στα πρωτοσέλιδα και θα γυρίσουμε σελίδα. Εντός του ευρώ. Και με μια Ευρώπη που θα αναγκαστεί να επιστρέψει στο σχεδιαστήριο με στόχο την αναδόμηση της ευρωζώνης.

Συμπερασματικά, το μήνυμά μου είναι τόσο απλό όσο και αντίθετο με όλα όσα μας βομβαρδίζουν: Το πατριωτικό και ευρωπαϊκό μας καθήκον είναι να οδηγήσουμε το PSI σε ναυάγιο ώστε να προβούμε σε μια αναβολή της αποπληρωμής των δανείων μας τον Μάρτιο (η οποία θα καταγραφεί ως χρεοκοπία και θα πυροδοτήσει τα CDS). Αντί για την «καταστροφή», που μας λένε ότι θα φέρει, ένα ναυάγιο των διαπραγματεύσεων του PSI θα δώσει στην Ελλάδα μια ύστατη (έστω και μικρή) ευκαιρία απόδρασης από την Κρίση και στην Ευρώπη ένα κίνητρο να επιστρέψει στον δρόμο του ορθολογισμού. Το ότι, δυστυχώς, οι ηγέτες μας μάλλον θα θριαμβολογήσουν άλλη μια φορά για μια δήθεν σημαντική «συμφωνία» θα πρέπει να μας προβληματίσει. Και να μας κάνει να αναρωτηθούμε: Γιατί τους ανεχόμαστε ακόμα;

Του Γιάννη Βαρουφάκη
Αναδημοσίευση από το protagon.gr

Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να γίνουν Έλληνες

Εδώ και μερικούς μήνες στο http://jesuisgrec.blogspot.com εκατοντάδες πολίτες από όλη την Ευρώπη, ζητούν να λάβουν την ελληνική υπηκοότητα, καταγγέλλοντας παράλληλα την...
"δικτατορία των αγορών" και την επιβολή μέτρων οικονομικής λιτότητας.

Η πρωτοβουλία ονομάστηκε "Η έκκληση της Νάντης", αφού από αυτή την πόλη της Γαλλίας ξεκίνησε η συλλογή υπογραφών με το σλόγκαν "Είμαι και εγώ Έλληνας".

"Είμαστε και εμείς Έλληνες. Μαζί περνάμε κοινές δυσκολίες και συμπαραστεκόμαστε στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό", εξηγεί ο Λικ Ντουγιάρ, δάσκαλος στο επάγγελμα με καταγωγή από τη Νάντη της Γαλλίας.

Στα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου ο κ. Ντουγιάρ άναψε την πρώτη σπίθα που γρήγορα μετατράπηκε σε ένα μικρό πλην ενθουσιώδες κίνημα συλλογής διαδικτυακών υπογραφών για την απόκτηση της Ελληνικής υπηκοότητας, ως ένδειξη συμπαράστασης στους δοκιμαζόμενους Έλληνες.

Πως άρχισαν όλα

Όλα φαίνεται πως άρχισαν από μία μακρά συζήτηση μεταξύ δύο φίλων το βράδυ της Παρασκευής 4 Νοεμβρίου. "Με τον γείτονα και φίλο μου Ζιλ Γκελγκόν μένουμε στην Νάντη με τις οικογένειές μας. Η πρωτοβουλία μας άρχισε στο όνομα ενός πολιτιστικού συλλόγου που ονομάζεται "Η Νάντη είναι μία γιορτή - Neuf". Γράψαμε τα πρώτα κείμενα και αρχίσαμε να τα στέλνουμε σε φιλελληνικές οργανώσεις καθώς και στον παριζιάνικο τύπο. Ο δημοσιογράφος Ερβέ Κεμπφ αναπαρήγαγε την επιστολή μας και έτσι από τα τέλη Δεκεμβρίου είχαμε ήδη μαζευτεί 70 άτομα. Τα υπόλοιπα τα διαβάζετε στο διαδίκτυο", εξηγεί ο εμπνευστής της πρωτοβουλίας.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, μέχρι και την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου το ιστολόγιο με την πρωτοβουλία της Νάντης είχε δεχτεί συνολικά 77.005 επισκέψεις από την Ελλάδα, την Γαλλία, τις ΗΠΑ, την Αγγλία την Γερμανία, την Κύπρο, το Βέλγιο την Ισπανία και τον Καναδά.

"Το ύφος και το περιεχόμενο της επιστολής που λαμβάνουμε θυμίζει λίγο ένα νέο μανιφέστο του Μάη του 1968. Πέρα από την υποστήριξη στους Έλληνες, η επιστολή υπενθυμίζει παράλληλα ότι δεν χρωστάει μόνο η Ελλάδα στην Ευρώπη, αλλά ότι υπάρχει και ένα χρέος της Ευρώπης απέναντι στην Ελλάδα, τόσο για τον πολιτισμό που έχει προσφέρει, όσο και τις κλασικές σπουδές, την παιδεία και την τέχνη της", εξηγεί ο Ακόλουθος Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι που χειρίζεται την υπόθεση, Ευθύμης Αραβαντινός.

Βροχή τα μηνύματα στο Ελληνικό Προξενείο

Αν και μέχρι στιγμής έχει κατατεθεί στο Ελληνικό προξενείο μονάχα μία (1) αίτηση για απόκτηση Ελληνικής υπηκοότητας, παρόλα αυτά οι ελληνικές αρχές συνεχίζουν να λαμβάνουν περίπου 20 μηνύματα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο την ημέρα.

"Μπορεί να έχουμε λάβει έως και 450 αιτήματα τέτοιου είδους. Δεν είναι τόσο ο όγκος που μας εντυπωσιάζει, αλλά η πρωτοβουλία αυτή καθεαυτή. Είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα φιλελληνισμού", συμπληρώνει ο κ. Αραβαντινός.

Οι διοργανωτές της πρωτοβουλίας «Είμαστε και εμείς Έλληνες» εξηγούν ότι προσπάθησαν να βρουν πρακτικούς τρόπους να καταγγείλουν το σημερινό έλλειμμα Ευρωπαϊκής ηγεσίας. Κυρίως όμως, θέλησαν να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε μια οικονομική αδικία που συνοδεύεται από ένα πνεύμα ατίμωσης για τους Έλληνες.

"Ήταν μία αυθόρμητη αντίδραση, μία συναισθηματική ανάγκη αλληλεγγύης δίπλα στους Έλληνες και απέναντι στην κρίση. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίζει με αυτόν τον τρόπο με την αξιοπρέπεια ενός λαού", εξηγεί ο δάσκαλος ιστορίας και γεωγραφίας στην πόλη της Νάντης, Λ. Ντουγιάρ. "Μετά από την πρώτη, αυθόρμητη αυτή αντίδραση έρχεται και ένα συναίσθημα ντροπής τού να είσαι σήμερα Γάλλος, δεδομένης της συμπεριφοράς των Ν. Σαρκοζί και Α. Μέρκελ απέναντι στους Έλληνες. Όπως η Ευρώπη εγκατέλειψε την Τσεχοσλοβακία, πιστεύοντας ότι θα κατευναστεί τον Χίτλερ το 1938, έτσι και σήμερα το μόνο που κάνουμε είναι να καθυστερούμε προσωρινά την εξάπλωση της οικονομικής κρίσης", συμπληρώνει.

Η αντίδραση της ελληνικής πολιτείας

Μέχρι στιγμής φαίνεται πως η αντίδραση της ελληνικής πολιτείας ήταν μάλλον "χλιαρή", ενώ το γραφείο Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι έχει αποστείλει ευχαριστήριο γράμμα, προτρέποντας έτσι τα μέλη του "Είμαι και εγώ Έλληνας| να έρθουν σε επαφή με τα κατά τόπου προξενεία για περισσότερες πληροφορίες.

Μάλιστα, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης έφτασε στη Νάντη επιστολή του δημάρχου Νέας Ιωνίας, Ηρακλή Γκότση, με την οποία προσκαλεί μέλη και διοργανωτές της πρωτοβουλίας "Είμαι και εγώ Έλληνας" να γίνουν επίτιμοι δημότες του δήμου, τιμής ένεκεν για τις φιλελληνικές τους προσπάθειες.

Η επιστολή της πρωτοβουλίας έχει ως εξής:

"Έκκληση της Νάντης (Γαλλίας) για την Ελλάδα. Λόγω αλληλεγγύης είμαι και εγώ Έλληνας, Ελληνίδα!

Ζητάμε τη διπλή υπηκοότητα.

Επειδή ο ελληνικός λαός ταπεινώνεται, ας είμαστε αλληλέγγυοι ενάντια στους πλούσιους όλου του κόσμου. Ας ζητήσουμε όλοι, συμβολικά, την ελληνική υπηκοότητα!

Αγανακτισμένοι από τη δειλία και την έλλειψη οράματος των δυτικών κυβερνήσεων - μεταξύ των οποίων και η δική μας - ενάντια στη δικτατορία των χρηματαγορών και εξαγριωμένοι από τη ταπείνωση στην οποία υπόκειται σήμερα ο ελληνικός λαός, κατηγορούμενος αδιάντροπα για ασωτία και απάτη, συλλογικά υποδεικνειούμενος ως ένοχος χωρίς να μπορέσει να αυτοϋπερασπισθεί, καταδικασμένος σε μία ατελείωτη λιτότητα και στη μετάνοια με όρους που θυμίζουν το λόγο του στρατάρχη Πεταίν το 1940 για την ηθική τάξη, «τη προσπάθεια » και «το πνεύμα ηδονής»,

Εμείς μάλιστα δεν ξεχνάμε ότι αυτοί που σήμερα θυσιάζουν την Ελλάδα στο βωμό της κερδοσκοπίας, κάνοντας πως ελπίζουν ότι ο οικονομικός φασισμός θα ικανοποιηθεί με αυτή τη μικρή χώρα και ότι οι ίδιοι θα γλυτώσουν... είναι αυτοί οι ίδιοι που εγκατέλειψαν τη Τσεχοσλοβακία στον Αδόλφο Χίτλερ στο Μόναχο το 1938, ελπίζοντας πως θα του αρκούσε αυτή η καινούργια λεία που του προσέφεραν, αφού είχαν πριν παρατήσει τη δημοκρατική Ισπανία.

Δεν αντέχουμε πια να βλέπουμε τους νεόπλουτους (1% του πληθυσμού παγκοσμίως) να θριαμβεύουν, αγνοώντας το αληθινό ηθικό χρέος που η Ανθρωπότητα οφείλει στο ελληνικό έθνος, διότι έδωσε στη Ευρώπη το πρώτο σπόρο μίας άμεσης δημοκρατίας, βασισμένης ακριβώς στη κατάργηση των χρεών και στη χειραφέτηση των πολιτών από τη δουλεία τους για τα χρέη αυτά, πριν 2500 χρόνια. Για όλους αυτούς τους λόγους, είμαστε όλοι Έλληνες και Ελληνίδες.

Συνεπώς, ήρθε η ώρα για να μη συνεργαστούμε, με τη παθητικότητά μας, ούτε μια στιγμή παραπάνω στην οικονομική υποταγή της Ελλάδας. Έτσι θέλουμε, με ένα σαφές σήμα, να είμαστε αλληλέγγυοι με την Ελλάδα και να μοιραστούμε, τουλάχιστον συμβολικά, τη τύχη του λαού της. Οπότε ζητάμε σήμερα να τύχουμε της Ελληνικής υπηκοότητας και απευθύνουμε επίσημη αίτηση στην Ελληνική Πρεσβεία της χώρας μας, θα δημοσιοποιήσουμε δε αυτή τη ενέργεια με μία πρώτη λίστα υπογραφών, στις 24 Νοεμβρίου 2011, επέτειο μιας σημαντικής δράσης της Ελληνικής αντίστασης, που έγινε στη γέφυρα του Γοργοπόταμου τη νύχτα της 24ης προς την 25η Νοεμβρίου 1942.

Κύριε Πρέσβη,

Αλληλέγγυος/η προς τη χώρα σας, ο/η υπογράφων/ουσα ζητώ προσωπικά να καταμετρηθώ ως Έλληνας/ιδα από καρδιάς και να αποκτήσω τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις όσων έχουν διπλή υπηκοότητα, για να ασκήσω αυτή τη διεθνική εθνικότητα με σκοπό να εγκαθιδρύσουμε μία παγκόσμια δημοκρατία ελευθερίας και ισότητας, 25 αιώνες μετά το Σόλωνα, το Κλεισθένη και το Περικλή.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντησή σας.

Με αδελφοσύνη προς το λαό σας.



http://gr.news.yahoo.com/

Επαναδημοπράτηση του κόμβου στο Πέτα από το υπουργείο Υποδομών

Πηγή: ΗΧΩ

Εργασίες 10 εκατ. ευρώ που περιμένουν υπογραφή του υπουργείου Ανάπτυξης Σε επαναδημοπράτηση του κόμβου στον Άγιο Δημήτριο Πέτα ετοιμάζεται να προχωρήσει πλέον το υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, προκειμένου να ολοκληρωθεί το τμήμα της Ιόνιας Οδού, από Σελλάδες μέχρι Άγιο Δημήτριο που παραμένει μισό, μετά την διάλυση της προηγούμενης εργολαβίας. Όπως μας έχει αναφερθεί από πλευράς της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου ΕΥΔΕ/ΜΕΔΕ, έχει προβλεφθεί το ποσό των 10 εκατ. ευρώ και ήδη έχουν ετοιμαστεί τα τεύχη δημοπράτησης, όμως απομένει η υπογραφή του υπουργείου Ανάπτυξης για την έγκριση του εν λόγω ποσού. Υπογραφή που διεκδικεί άμεσα και η Περιφέρεια Ηπείρου με σχετική επιστολή προς τα αρμόδια υπουργεία, διότι ο καιρός περνάει και η γέφυρα του ανισόπεδου κόμβου παραμένει μετέωρη, αλλά και ο ισόπεδος προσωρινός αποβαίνει επικίνδυνος. (12/1/2012) Αναλυτικότερα ο κόμβος στον Άγιο Δημήτριο, είναι πολύ γνωστός όχι μόνο στην Άρτα αλλά και στα υπηρεσιακά και υπουργικά γραφεία. Η κατασκευή του ταλανίζει χρόνια όλους τους εμπλεκόμενους, με τις γνωστές μεταβολές στην χάραξη και την μελέτη του, τουλάχιστον μια 10ετία. Μεταβολές που οδήγησαν σε καθυστερήσεις ακόμη και στο αρχικό στάδιο κατασκευής και που τελικά έφτασαν μέχρι το παραπέντε της ολοκλήρωσής του, οπότε και το έργο εγκαταλείφθηκε από την προηγούμενη εργολαβία. Υπενθυμίζεται ότι ο κόμβος αυτός αν και είναι ένας από τους 19 συνολικά Ανισόπεδους Κόμβους (Α.Κ. Άρτας) της Ιόνιας οδού, εντούτοις δεν είναι ενταγμένος στην σύμβαση παραχώρησης της «ΝΕΑ ΟΔΟΣ ΑΕ», δηλαδή της Κοινοπραξίας στην οποία έχουν δοθεί η κατασκευή και η εκμετάλλευση για 30 χρόνια του αυτοκινητόδρομου, διότι πρόκειται για τμήμα (Σελλάδες - Άγιος Δημήτριος) που είχε δημοπρατηθεί νωρίτερα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ). Το έργο είχε αρχίσει να κατασκευάζεται αλλά από το περασμένο καλοκαίρι οι εργασίες σταμάτησαν από την τότε ανάδοχο κατασκευαστική εταιρεία ΕΛΤΕΡ-ΑΤΕ και η αίτηση διάλυσης της εργολαβίας έχει γίνει δεκτή από το υπουργείο πριν από μερικούς μήνες. Οι διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν ώστε η εν λόγω εταιρεία να ολοκληρώσει το έργο και τον ανισόπεδο κόμβο, δεν ευοδώθηκαν οπότε η γέφυρα στο σημείο «χάσκει» μετέωρη και οι διερχόμενοι από την Άρτα οδηγοί είναι βέβαιο ότι «αναρωτιούνται για την κατάρα του πρωτομάστορα που εξακολουθεί να κατατρέχει αυτή την περιοχή….». Αυτό όμως είναι το λιγότερο, αναφορικά με τις άλλες επιπτώσεις που έχει ο ημιτελείς κόμβος στην καθημερινότητα των διερχόμενων από το σημείο. Μετά την μεγάλη καθυστέρηση κατασκευής και προκειμένου να δοθεί το υπόλοιπο τμήμα του δρόμου των 6 χιλιομέτρων -που ήταν έτοιμο- στην κυκλοφορία, το Υποδομών με την προηγούμενη ηγεσία του, (κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου- αρμόδιος υφυπουργός Ι. Μαγκριώτης), αποφάσισε να κατασκευάσει έναν προσωρινό ισόπεδο κόμβο σύνδεσης του νέου δρόμου με το κομμάτι της παράκαμψης Άρτας – Φιλιππιάδας, για να χρησιμοποιηθεί μερικούς μήνες μέχρι την ολοκλήρωση του κανονικού Ανισόπεδου (Α. Κ Άρτας). Και όχι μόνο επιβεβαιώθηκε-μέχρι ώρας- ο η ρήση «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» που συναντάται πολύ στην Ελλάδα, αλλά όπως τονίζεται από κατοίκους της περιοχής και Αρτινούς οδηγούς που κάνουν συχνά την διαδρομή προς τα ορεινά και όχι μόνο, στο σημείο αυτό υπάρχει δυσκολία και σημειώνονται πολλά τροχαία ατυχήματα ευτυχώς μόνο υλικών ζημιών, λόγω της χαμηλής ταχύτητας που επιβάλουν οι συνθήκες. Την ευθύνη που υπάρχει από πλευράς και της πολιτείας για τη χρήση του εν λόγω ισόπεδου προσωρινού κόμβου για τόσο μεγάλο διάστημα γνωρίζουν οι αρμόδιοι και εξ αυτού του λόγου επιδιώκεται η εξεύρεση άμεσης λύσης για την ολοκλήρωσή του, διότι υπό αυτές τις συνθήκες ούτε το υπόλοιπο τμήμα έχει παραδοθεί επισήμως και με ασφάλεια στην κυοφορία. Έτσι, λοιπόν, από την αρμόδια Διεύθυνση Δημοσίων Έργων, έχουν εκδοθεί τα τεύχη δημοπράτησης με προϋπολογισμό 10 εκατ. ευρώ για να γίνει νέα προκήρυξη, που αφορά την ολοκλήρωση του έργου από το σημείο στο οποίο εγκαταλείφθηκε από την προηγούμενη εργολαβία, μέχρι και την οριστική και επίσημη παράδοσή του στην κυκλοφορία.  Αυτό που απομένει είναι η υπογραφή του υπουργείου Ανάπτυξης για την έγκριση του ποσού  και όπως διευκρινίστηκε από τον προϊστάμενο της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου, μετά την υπογραφή η προκήρυξη θα γίνει αμέσως, με όρους Διεθνούς Διαγωνισμού, που σημαίνει ότι θα απαιτηθούν 52 ημέρες μέχρι την έγκριση και κατόπιν ο έλεγχος του Ελεγκτικού Συμβουλίου που ορίζεται χρονικά από 15 ημέρες έως τρεις μήνες. Επιστολή από την Περιφέρεια Για την επιτάχυνση των διαδικασιών καταβάλει προσπάθεια πλέον και η Περιφέρεια Ηπείρου μετά από σχετική παρέμβαση και της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας, που με επιστολή της προς το αρμόδιο υπουργείο πιέζει ώστε να εγκριθεί το ποσό και να γίνει άμεσα η νέα προκήρυξη για την ολοκλήρωση του έργου. Η σχετική επιστολή που υπογράφεται από τον Περιφερειάρχη Ηπείρου με παραλήπτες τα υπουργεία Υποδομών και Ανάπτυξης, ούτε λίγο ούτε πολύ καλεί για άμεση έγκριση πίστωσης και δημοπράτηση του έργου προκειμένου να μην υπάρξουν κι άλλα σύγχρονα Γεφύρια της Άρτας στο νομό μας. Αναλυτικότερα το κείμενο της επιτολής έχει ως εξής: «Πληροφορήθηκα μέσω του τύπου, ότι έχουν ετοιμαστεί τα τεύχη δημοπράτησης από την αρμόδια Υπηρεσία (ΕΥΔΕ/ΜΕΔΕ του ΥΠΥΜΕΔΙ) και απομένει η έγκριση της πίστωσης από το Υπουργείο Ανάπτυξης, Οικονομίας και Ναυτιλίας για να προκηρυχθεί η συνέχιση των εργασιών ολοκλήρωσης του ανισόπεδου κόμβου Αγίου Δημητρίου Πέτα Άρτας επί του αυτοκινητοδρόμου της παράκαμψης Άρτας – Φιλιππιάδας. Σας είναι γνωστό ότι η κατασκευή του κόμβου είχε ξεκινήσει με προηγούμενη εργολαβία, της αναδόχου εταιρείας ΕΛΤΕΡ Α.Ε., η οποία διέκοψε τις εργασίες από τον Αύγουστο μήνα και προχώρησε σε διάλυση της εργολαβίας παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΜΕΔΙ ότι ο κόμβος θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Επειδή στην περιοχή μας πλανάται ο φόβος της επανάληψης της ιστορίας «του γεφυριού της Άρτας» παρακαλούμε να μεριμνήσετε άμεσα για την έγκριση της πίστωσης ώστε να καταστεί δυνατή η δημοπράτηση της συνέχισης των εργασιών ολοκλήρωσης του κόμβου, λαμβάνοντας υπόψη ότι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση του δρόμου στη θέση αυτή με τον προσωρινό ισόπεδο κυκλικό κόμβο, εγκυμονεί κινδύνους στην κίνηση των οχημάτων».